Migawki

Każdy artykuł może być komentowany. Zapraszam do brania udziału w sondach. Jeśli ktoś ma pomysł na sondę, dajcie znać

Innocent

 
powered_by.png, 1 kB

Start arrow Materiały arrow Pedagogika arrow Diagnoza pedagogiczna - rodzaje diagnoz
Diagnoza pedagogiczna - rodzaje diagnoz PDF Drukuj
Oceny: / 25
KiepskiBardzo dobry 
Wpisał: Anet Mitura   
03.06.2007.
Termin diagnoza pochodzi z języka greckiego „diagnosis” – oznacza rozpoznanie (rozróżnienie). Współczesna interpretacja tego terminu podkreśla dwa jego składniki:

·         Zebranie potrzebnych danych

·         i ich krytyczne opracowanie w drodze rozumowania.

Wg Marii Ziemskiej

diagnoza jest to rozpoznanie na podstawie zebranych objawów i znanych ogólnych prawidłowości badanego złożonego stanu rzeczy przez podporządkowanie go do typu albo gatunku, dalej przez wyjaśnienie genetyczne i celowościowe, określenie jego fazy obecnej oraz przewidywanego rozwoju.


Zdaniem Ziemskiej poznanie diagnostyczne opiera się na 2 głównych elementach:     doświadczaniu i rozumowaniu

Diagnoza rozwinięta zawiera w sobie szereg aspektów – diagnoz cząstkowych:

  • aspekt identyfikacyjny – diagnoza przyporządkowująca, diagnoza klasyfikacyjna albo typologiczna
  • aspekt genetyczny (celowościowy, fazy, rozwojowy czyli prognostyczny)
  • aspekt celowościowy – jakie ma znaczenie dany składnik badanego stanu rzeczy dla całości badanego stanu

Diagnoza przyporządkowująca - szuka odpowiedzi na pytanie do jakiego znanego typu należy badany stan rzeczy.

Diagnoza genetyczna – jakie są przyczyny danego stanu rzeczy.

Diagnoza fazy – w jakiej fazie przebiegu znajduje się badany stan rzeczy. Diagnoza fazy jest ważna ze względu na zmienność przedmiotu działania pedagogicznego.

Diagnoza prognostyczna (rozwojowa) – jak dalej będzie się rozwijał stan rzeczy, oczywiście nie w każdym przypadku diagnozowania występują wszystkie cząstkowe i nie wszystkie są
w stopniu równe.

Działania zorganizowana a diagnoza

Zorganizowana działalność pedagogiczna to taka, której poszczególne części przyczyniają się do powodzenia całości. Takie składniki działania jak: cele, środki, zasoby i metody, a także warunki zewnętrzne, które współwyznaczają miejsce diagnozy w cyklu działania zorganizowanego. 

 La Chatelier

Cykl działania zorganizowanego. Wymienia 5 etapów cyklu organizacyjnego:

  1. postawienie jasnego i ściśle określonego celu
  2. zbadanie środków i warunków, które trzeba zastosować, aby osiągnąć cel zamierzony
  3. przygotowanie środków i warunków
  4. urzeczywistnienie czyli wykonanie zamierzonych czynności stosownie do powziętego planu
  5. kontrola otrzymanych wyników i wyciąganie z nich wniosków 

Adam Podgórecki

zamiast „cykl działania zorganizowanego” używa określenia „tok postępowania celowościowego”.

Cykl działa pedagogicznego można ogólnie ująć w następującej postaci:

  1. etap preparacyjny, zawierający preparację celów działania, czynności projektowe
    i czynności niezbędne do pozyskania i rozmieszczania zasobów potrzebnych do realizacji projektu
  2. etap realizacji projektu, czyli wykonanie zadań przewidzianych w projekcie i planie działalności, przy czym w zależności od przebiegu relacji – występuje to w większym lub mniejszym stopniu konieczność uzyskiwania zasobów uzupełniających
  3. etap kontroli realizacji projektu i ocena dokonanych czynności

Czynności diagnostyczne stanowią składniki wszystkich 3 głównych etapów cyklów działalności zorganizowanej, a diagnoza w nim zawiera następujące funkcje.

Zasadnicze funkcje diagnozy:

  • stanowi punkt wyjścia w czynnościach projektowania
  • pozwala na systematyczną kontrolę przebiegu procesu wychowania
  • służy ocenie wyników działalności pedagogicznej umożliwiając kontrolę przebiegu działań i korektę danego lub następnego cyklu organizacyjnego działalności pedagogicznej

Rodzaje diagnoz ze względu na różne kryteria:

  • działalność pedagogiczna – diagnoza poznawcza, decyzyjna
  • metoda działania – osobnicza, grupowa, środowiskowa
  • pełność – całościowa, cząstkowa

Diagnoza pedagogiczna

wymaga podstawowych ogólnych praw rozwojowych.

Cechy diagnozy decyzyjnej stosowane w działalności praktycznej:

  • jest ona przeprowadzana z projektem pedagogicznym
  • jest ona przeprowadzana z myślą o uzyskaniu podstawy do decyzji w sferze praktyki
  • jest składową cyklu działania zorganizowanego

Diagnoza decyzyjna

w odróżnieniu od diagnozy poznawczej wykazuje cechę szczególną mianowicie chodzi o wykrycie zgodności lub niezgodności faktu z tym co wiemy o rzeczywistości na podstawie wiedzy ogólnej. Natomiast w diagnozie poznawczej nie wystarczy stwierdzenie podanej zgodności lub niezgodności, ale potrzebne jest także sprawdzenie czyli weryfikacja danej teorii z innymi.

Diagnoza poznawcza

dokonywana jest wówczas, gdy rozwiązuje się zadania poznawcze.

Diagnoza środowiskowa

Cechą diagnozy środowiskowej j

est selektywne badanie – badacz wykrywając i analizując pewne zależności między wyizolowanymi faktami i zjawiskami dąży przede wszystkim do ustalenia dominujących wpływów środowiska na proces wychowania.

W skład diagnozy środowiskowej wchodzi:

-         diagnoza psychologiczna

-         diagnoza elementów osobowości

oraz 3 grupy czynników środowiskowych:

-         środowisko materialne

-         wzory osobowe

-         organizacja życia

Etapy diagnozy pedagogicznej:

  • opis (zestawienie danych empirycznych i stanów aktualnych)
  • ocena cząstkowa – właściwa i utylitarna
  • konkluzja – globalna ocena analizowanej sytuacji, która pozwala na wskazanie właściwego kierunku postępowania socjalno-wych. oraz uzasadnia potrzebę podjęcia działań.

Do głównych błędów etycznych należą:

  • błędna lub zbyt dowolna interpretacja tego, co składa się na zakres tajemnicy zawodowej w wychowaniu
  • wywołanie stanów stresowych i zmęczenia u badanego przez zbieranie nadmiaru danych i danych niepotrzebnych
  • żądanie informacji w sytuacjach, w których badany ma poczucie zagrożenia, czuje niepokój z powodu nie wiedzy lub niezrozumienia celu i sensu badań
  • przeprowadzenie badań, w których badany czuje się w sytuacji przymusowej
  • stosowanie wywiadu ukrytego w klasycznej postaci
  • stosowanie pozornej anonimowości badań
  • stosowanie sposobów zbierania danych wywołujących uboczne szkodliwe skutki moralne lub zdrowotne
  • całkowicie nie używanie materiałów diagnostycznych dla dobra badanych
  • uleganie sugestiom ocen z przeszłości w ocenach stanu bieżącego i etykietowania osób badanych.


 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
Wydanie polskie: Copyright (C) 2005 Polskie Centrum Joomla! :: (C) 2014 INES
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem udostępnianym na warunkach licencji GNU/GPL.